Hava Akışının Düzenlenmesi

Yukarıda bahsedildiği gibi kompresör tipine, kabul edilebilen basınç değişimlerine, hava tüketimindeki değişikliklere ve kabul edilebilen enerji kayıplarına bağlı olarak çok sayıda akış regülasyonu yöntemi vardır. Enerji tüketimi, basınçlı hava toplam kullanım ömrü maliyetinin yaklaşık %80'ine karşılık gelir. Bu nedenle regülasyon sistemini seçerken dikkatli olunmalıdır. Bunun nedeni, büyük oranda kompresör tipi veya üreticisine bağlı olarak büyük performans farkları olmasıdır.

İdeal bir durumda, kompresörün maksimum kapasitesi hava tüketimine tam olarak eşittir. Bunun için örneğin dişli kutusunun aktarma oranı dikkatli bir şekilde seçilebilir (bu proses uygulamalarında sıkça kullanılan bir yöntemdir). Bazı uygulamalar kendi kendini düzenler, yani basınç arttığında debi de artar ve dengeli bir sistem elde edilir. Örnekler arasında pnömatik konveyörle taşıma sistemleri, buzlanmayı önleme ve soğutma sistemleri gösterilebilir. Ancak çoğu uygulamada debi düzenlenmelidir. Bu genellikle kompresöre entegre regülasyon ekipmanları kullanarak gerçekleştirilir.

İki temel regülasyon sistemi grubu vardır:

Sürekli debi regülasyonu yönteminde tahrik motoru veya giriş valfi basınç değişimlerine uygun şekilde sürekli olarak kontrol edilir. Sonuçta, regülasyon sisteminin yükseltme seviyesi ve regülasyon hızına bağlı olarak normalde küçük basınç değişiklikleri (0,1 - 0,5 bar) elde edilir.

Yüke geçme/boşa alma regülasyonu en yaygın olarak kullanılan regülasyon yöntemidir ve bu yöntemde iki sınır değeri arasında nispeten büyük değişiklikler kabul edilir. Bu da daha yüksek basınçlarda (boşa alma) akışı tamamen keserek ve basınç en düşük sınır değerine düştüğünde akışa devam ederek (yüke geçme) gerçekleşir. Basınç değişiklikleri, zaman birimi başına izin verilen yüke geçme/boşa alma çevrimi sayısına bağlıdır ancak normalde 0,3 ile 1 bar arasındadır.

Dinamik kompresörlerin ayarlanması hakkında daha fazla bilgi edinin.

Deplasmanlı kompresörlerin ayarlanması hakkında daha fazla bilgi edinin.